Het einde van het vissen

De eerste bijna totale zonsverduistering sinds 1999 valt over Noord Europa. In de oude dagen betekende dat hongersnood, oorlogen en ondergaande koninkrijken, tegenwoordig gaat het door voor een kosmische herstart, een wedergeboorte in welke gedaante dan ook, zeker als de maansverduistering er na valt. De Amerikaanse astrologen speculeren graag over de val van Europa maar ondanks het Grieks-Duitse ping-pong heeft de Europa chart veel weg van een degelijke Duitse machine die wel wat klappen kan hebben.
De verduistering valt op de allerlaatste graad van Vissen, een paar uur voor het nieuwe astrologische jaar, de lente equinox, ingeluid wordt. We hebben wel degelijk met een zeldzaam fenomeen te doen waar ik toch wel enige klassieke relevanties aan toe wil kennen. Deze nieuwe maan raakt geen enkele andere planeet in de chart dus het is ook niet iets waar je je vinger op kan leggen. Lekker vissen; vaag, spaced-out en met alles verbonden. Zie het als een afscheid van een tijdsgeest, een vertraagd vaarwel van de 20e eeuw; de laatste keer, het is voorbij en het komt niet weer.
Niet dat het de mooiste vergelijking is maar de 20e eeuw begon ook in 1914. Gelukkig herhaalt de geschiedenis zich nooit, je kan niet twee keer in dezelfde rivier stappen, de 21e eeuw zal zich met een sneltreinvaart aan het collectief opdringen. En wat betekent dat nu voor mij, het individu? Als je een planeet rond de 0 graden hebt dan wordt deze ge-triggerd en zal zich moeilijk aan dat collectief kunnen onttrekken. Nou hebben zonsverduisteringen een vrij lange uitloop, tot aan een paar jaar aan toe dus dat hoeft niet zich niet gelijk te openbaren. Doe maar net alsof je neus bloedt.

Leave a Comment